Gezondheidsprofessionals in Frankrijk werken in een omgeving waar het beheer van patiëntgegevens, de coördinatie tussen collega’s en de naleving van regelgeving zich opstapelen. Het digitale kader dat deze activiteit structureert, is gebaseerd op verschillende bouwstenen: beveiligde berichten, beroepssoftware, gecertificeerde hosting, digitale identiteit. Elke van deze bouwstenen evolueert onder de impuls van het Ségur-programma voor digitale gezondheid en de opeenvolgende regelgeving-updates, zoals de herziening van het referentiekader voor de hosting van gezondheidsgegevens (HDS).
Gedeelde medische beeldvorming: wat het DRIM-M-netwerk verandert
De meeste artikelen over digitale gezondheidsinstrumenten stoppen bij het gedeeld medisch dossier of de beveiligde berichten. Het delen van medische beeldvorming tussen instellingen blijft een minder gedocumenteerd aspect, terwijl het de dagelijkse praktijk van de zorgverleners concreet verandert.
De tweede golf van het Ségur-programma voorziet dat professionals niet alleen toegang hebben tot de verslagen van onderzoeken die elders zijn uitgevoerd, maar ook tot de beelden zelf, via het nationale DRIM-M-netwerk en de DRIMbox. De eerste uitrol wordt beschreven als een testfase in reële omstandigheden voordat deze wordt gegeneraliseerd.
Voor een radioloog of een chirurg betekent dit minder herhalingen van onderzoeken, minder verloren CD-ROM’s en directe toegang tot de beelden vanaf de werkplek. Om ervoor te zorgen dat de digitale hulpmiddelen voor gezondheidsprofessionals deze belofte waarmaken, moet elke instelling een DRIMbox integreren die compatibel is met zijn bestaande informatiesysteem. De technische complexiteit berust op de interoperabiliteit tussen uitgevers, niet op het dagelijkse gebruik.
De structuren die toegang willen tot de Tsa E-Santé-website vinden daar een toegangspunt naar digitale oplossingen die zijn ontworpen om deze overgang te ondersteunen, met name op het gebied van coördinatie en gegevensuitwisseling tussen professionals.

Cyberbeveiliging van medische software: een onderschatte keuzecriteria
Het kiezen van een praktijkbeheersoftware of een teleconsultatietool komt vaak neer op het vergelijken van functionaliteiten of tarieven. De beveiliging van de software zelf maakt zelden deel uit van de selectiecriteria, terwijl deze de continuïteit van de activiteit bepaalt.
Onderzoek van CERT Santé en CERT-FR heeft kwetsbaarheden aan het licht gebracht in software die door gezondheidsinstellingen wordt gebruikt. De vaststelling betreft niet alleen externe aanvallen: de correctietijden door de uitgevers zijn soms lang, wat de structuren wekenlang blootstelt.
Controleer de reactietijd van de uitgever voordat u ondertekent
Een gezondheidsprofessional die een digitaal hulpmiddel evalueert, heeft er belang bij om specifieke vragen te stellen over het correctiebeleid van de uitgever:
- Wat is de gemiddelde tijd tussen de detectie van een kwetsbaarheid en de beschikbaarstelling van een correctie, en is deze tijd contractueel vastgelegd?
- Heeft de uitgever een meldkanaal voor kwetsbaarheden dat toegankelijk is voor gebruikers, en niet alleen voor zijn eigen technische teams?
- Worden beveiligingsupdates automatisch uitgerold of vereisen ze een handmatige tussenkomst van de praktijk of de instelling?
Deze vragen komen bijna nooit voor in de vergelijkingsschema’s die online beschikbaar zijn. Ze maken echter het verschil tussen een betrouwbare digitale dienst en een hulpmiddel dat een zwakke schakel in het informatiesysteem zal worden.
HDS-hosting versie 2: controleer waar de patiëntgegevens zijn opgeslagen
Het HDS-referentiekader is herzien om een eis voor opslag in de Europese Economische Ruimte op te nemen. Gecertificeerde hostingproviders hadden tot 16 mei 2026 de tijd om zich aan deze versie 2 aan te passen, volgens de samenvatting gepubliceerd door AOCSI.
Voor gezondheidsprofessionals is de consequentie direct. Elke cloud- of SaaS-dienst die wordt gebruikt om gezondheidsgegevens op te slaan, te verwerken of te verzenden, moet worden gehost door een conforme provider. Dit betreft de op afstand gehoste praktijkbeheersoftware, teleconsultatieplatforms en externe beveiligde berichtenoplossingen.
Wat de professional moet controleren in zijn contract
De zorgverlener of de IT-verantwoordelijke van een zorginstelling hoeft de servers niet zelf te auditen. Echter, het contract met de uitgever of de host moet expliciet de HDS-certificering versie 2 vermelden en de locatie van de gegevens in de EER. Als deze vermelding ontbreekt of vaag is, is dat een waarschuwingssignaal.
De vraag stelt zich ook voor de digitale oplossingen die informeel worden gebruikt: een publiek videoconferentiehulpmiddel, een niet-gecertificeerde bestandsdeelservice. Deze toepassingen, die in de praktijk vaak voorkomen, zijn niet conform de regelgeving zodra ze identificeerbare gezondheidsgegevens bevatten.

Digitale identiteit en interoperabiliteit: de onzichtbare vereisten
De CPS-kaart en zijn mobiele equivalent, de e-CPS, blijven de basis voor de identificatie van professionals bij de gezondheidsinformatiesystemen. Zonder deze bouwsteen is het onmogelijk om toegang te krijgen tot het DMP, de MS Santé-berichten of de Ameli Pro-teleservices.
De interoperabiliteit tussen digitale hulpmiddelen hangt ook af van het referentiekader voor de Nationale Gezondheidsidentiteit (INS). Dit referentiekader normaliseert de identificatie van patiënten via verschillende software en instellingen. Een hulpmiddel dat het INS-referentiekader niet integreert, isoleert zijn gegevens van de rest van het ecosysteem, wat een deel van zijn waarde voor de zorgverlener tenietdoet.
De keuze voor een digitale oplossing om een gezondheidsprofessional dagelijks te ondersteunen, beperkt zich dus niet tot de ergonomie of de prijs. Het bereik van HDS-certificering, de INS-compatibiliteit, het beveiligingscorrectiebeleid en de mogelijkheid om te communiceren met het DRIM-M-netwerk of de MS Santé-berichten vormen een technische basis waarvan de werkelijke nuttigheid van het hulpmiddel afhangt. Een krachtige software die echter is geïsoleerd van het Franse digitale gezondheidsysteem blijft een kwetsbare investering.



